Onbekende takjes…

Soms heb ik van die 
dagen waarop ik gewoon eens
iets anders wil doen/ proberen.
Ook in mijn floral hoop ontwerpen
is dit vaak zo. 

Ik vind het lastig om
te blijven vernieuwen en
origineel te zijn met
steeds hetzelfde materiaal.
Dus af en toe ga 
ik maar al te graag naar de 
winkel om iets nieuws 
uit te zoeken en net
dat beetje meer
toe te voegen aan mijn 
werkjes. Een andere kleur of 
een ander blad alles wat anders
is lijkt dan leuk om 
iets mee te doen. 
Zo stootte ik bij het plaatselijk
tuincentrum op een zwartgekleurde
tak waarvan de naam me 
nog steeds onbekend is.
Het was het enige wat ik 
op dat moment kon vinden 
aangezien het geen goede tijd
in het jaar is voor
snijbloemen/groen. 
Dus nam ik zo'n tak mee, om
te experimenteren en er ontstonden
verrassend genoeg twee zeer leuke 
en verfijnde floral hoops.
Ook in mijn vorige 
blog probeerde ik dit nieuwe
materiaal al uit.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Tips van een (ex)collega…

Door mijn job in de horeca,
ben ik het gewend geraakt om 
na de late uren met de 
(ex)collega's nog iets te gaan
drinken in het lokale volkscafé.
Het horeca leven, af en toe iets 
gaan eten of drinken is als 
een passie geworden... Noem het
beroepsmisvorming of je werk zien 
als een hobby...

Buiten de uren wordt er al
eens stevig doorgepraat over
het leven buiten het werk...
Huishouden, de kinderen 
(als die er zijn), de partners,
hobby's,...
Dankzij de uitvinding van de gsm
is het tegenwoordig ook
maar al te makkelijk om 
de woorden te versterken met
beelden... Ik heb het hier dan over
de momenten dat we over onze 
hobby bezig zijn...

Afgelopen weekend liet ik een 
aantal foto's zien van de floral
hoops die ik al maakte. 
Na de nodige felicitaties kreeg ik 
de tip mee om met visdraad
of iets dergelijks te werken I.P.V.
het witte touw waarmee ik mijn
werkjes steeds op hang.
Ik vond dit lang niet zo'n slecht
idee en begon er de dag erop aan.
Met onderstaand resultaat
als gevolg... Nu lijken
ze net te zweven aan de muur.

Stilte…

De laatste tijd kan ik enorm genieten van stilte
 en rust rondom mij...
Vooral dan wanneer ik thuis kom van het werk.
Niet dat de drukte en het lawaai 
me teveel is of stoort, maar soms 
(steeds vaker) kan ik er wel van genieten
om me even af te zonderen. 
Vreemd genoeg kon ik vroeger absoluut
geen stilte verdragen 
de radio of televisie 
wilde ik dag en nacht opzetten
bij wijze van spreken...
Nu geniet ik meer en meer
van de kleine geluidjes, het gekraak 
van het veranda dak, een achtergrondgeluid
van de wasmachine die staat te draaien
in de kelder, of gewoon het getokkel
van het toetsenbord als ik een blog schrijf...

De volgers onder jullie merkten
allicht op dat ik nogal graag gebruik maak
van die drie puntjes aan het einde van 
mijn zinnen... Niet altijd taalkundig 
verantwoord... Maar ik gebruik ze 
gewoon omdat ik ze mooi vind en 
omdat dit voor mij ook een symbool
is van stilte en de rust die 
ik ervaar tijdens het maken van een 
nieuwe floral hoop...

Hetzelfde materiaal, ander resultaat

Deze keer ging ik eens voor hetzelfde materiaal
als laatst... Conifeer en de goudgekleurde bessen
die ik meenam van bij het plaatselijk
tuincentrum.
We gaan echter wel voor een ander 
resultaat, want ik hou er niet van om 
2 keer hetzelfde te maken...

Na een kijkje genomen
te hebben in de kast vond ik nog wat 
ander materiaal dat ik er kon aan
toevoegen... Vergelijk het met koken...
Je maakt een nieuw recept met 
restjes die je nog in de frigo vond.

Een rode anjer uit het vorige bloomon
boeket was de kers op de taart...
(Al zeg ik het zelf)

Omdat het kan…

Ik hou er de laatste tijd van om even 
stil te staan bij de mensen die mij,
bewust of onbewust inspireren... 
Voor wie me volgt is het al geen
geheim meer dat een van mijn grootste
inspiratiebronnnen Sunkissed flowers is.

 Maar laatst las ik Omdat het kan
van Eva Daeleman en dit heeft me zo
veel bijgebracht, zoveel wijsheden,
met de knipoog en af en toe de 
nodige humor...
Het duurde in dit geval niet lang 
voor ik het boek had uitgelezen. 
Mijn zin om te lezen was al
een aantal jaren ver te zoeken. 
Ik zei telkens tegen mezelf dat ik
hier geen tijd voor had. 
Maar toegegeven heb ik meer beschikbare 
tijd dan ik zelf soms denk.

Ik heb ook weer geleerd om
gewoon te doen waar ik goesting
in heb... Al is het soms wel moeilijk
om terwijl niet te denken
aan de afwas die hoog opgestapeld 
staat, de wasmand die overloopt of
de strijk die ligt te wachten... 
Met vallen en opstaan probeer ik 
toch zo veel mogelijk en met 
volle teugen te 
genieten van mijn vrije dagen...
Bij mijn goesting doen... hoort
natuurlijk ook altijd een floral 
hoop kunnen maken. Tot hiertoe 
de floral hoop waar ik het 
meest tevreden over ben en waar 
ik echt van het maken heb kunnen 
genieten...

Met andere woorden... Een begin
van een nieuw jaar vol goestingskes...
2019 wordt mijn jaar!

Mandarinnekes en citroenen

Ondertussen is de eindejaarsperiode aangebroken. 
Dat wil zeggen dat de Sint weer 
naar Spanje vertrokken is 
en pas volgend jaar weer terug komt. 
Maar wat te doen met die 
gigantische overschot aan mandarijntjes?
Ah... Gewoon wat we ook doen met bloemen...
DROGEN!
Het was een heel avontuur... 
Volgens het recept moesten de schijfjes 
een halve centimeter breed zijn,
maar dat bleek uiteraard veel te dik.
Na een tweede keer geprobeerd te hebben,
vielen ze beter uit en kon ik
ze gebruiken in een nieuwe floral hoop.
Je moet er wel wat voor over hebben...
De schijfjes staken maar liefst 6 uur 
in de oven, weliswaar zonder 
er naar om te kijken... 
Maar je oven kan je even een dagje niet
gebruiken terwijl je bezig bent.

Zo veel mogelijkheden…

In één van mijn vorige blogberichtjes
 Bloemenmeisje in nood schreef ik al 
over het experimenteren met vormen... 
Ikzelf hou er niet van om steeds bij 
dezelfde stijl te blijven, 
ga graag voor afwisseling en 
ben bereid tot uitproberen en falen...

Een nieuwe vorm, is in mijn floral hoops
ontstaan door in materiaalnood te zitten.
Op zulke momenten spring je creatief 
om met dingen die je vindt in je omgeving
en daaruit ontstaat vaak iets, wat je 
anders niet zou bereiken, of iets waar
je nooit zou opkomen...
De laatste tijd voel ik steeds meer
dankbaarheid dat we die momenten
mogen beleven.

Ik bouw zo verder en
kom weer tot andere resultaten...

Het kerstgevoel

Iedereen kent het wel rond deze tijd van het jaar 
loop je rond in het stadscentrum,
lichtjes en muziek overal, randanimatie
en gezelligheid.

Deze periode is voor mij
(en ik denk niet dat ik de enige ben)
de mooiste periode in het jaar.
Ik ben dan ook zo iemand dat al een half jaar
op voorhand begint na te denken hoe mijn
kersttafel er zal uitzien en wat ik moet
voorzien om kerstavond perfect te maken.
Bloemen kunnen bij deze zeker niet ontbreken.
Een aantal weken terug had mij iemand
aangeraden om een workshop te volgen van Dear Julia,
want naar aanloop van de feestdagen gaf
ze er voor het eerst een in Mechelen en op
mijn vrije dag... Perfecter kon dit niet zijn.
Ik heb meteen besloten om mee te doen
en te leren hoe ik een prachtig tafelstuk kan maken
en bovendien een gewone tafel kan omtoveren
in een feestelijk geheel.
Met dank aan Spot en Dear Julia is het me gelukt
om het beste kerstdiner in jaren te hosten...

 

Spot Workshops website
Spot on insta
Dear Julia
Julia on insta

Dit moet een zondag zijn…

Ik ben zo dankbaar, dankbaar voor mijn vrije zondagen, 
voor de me time die ik daardoor gekregen heb en dankbaar voor het goede leven,
samen met mijn vriend in ons huisje...
Die vrije zondagen zijn er voor mij nog niet zo lang...
Na afgelopen zomer hard te werken in de brasserie, kreeg ik het moeilijk met mezelf.
Ik was niet gelukkig, hoewel ik wel alles had om gelukkig te zijn,
een leuke job, een huis, een vriend, een auto,...
(men zegt wel dat deze materialistische dingen niet gelukkig maken,
maar ze helpen wel)
Ik kwam tot het besef, dat ik geen tijd meer had voor mezelf...
Hoe leuk mijn baan ook is, ze vraagt veel inspanning,
stress en de nodige recuperatie achteraf...
Daar kwamen de dagdagelijkse taken nog bovenop.
Wassen, strijken, koken, enfin je kent het wel.
Er moest uiteindelijk toch iets gebeuren... Conclusie,
ik ben weer veel gelukkiger nu ik minder uren door breng op het werk
en ik heb tijd voor mezelf gevonden.
Elke zondag maak ik nu weer een floral hoop en ik voel me daar verdomd goed bij...

The greatest time of year…

Net als bijna iedereen tegenwoordig, 
besteed ik mijn tijd af en toe wel eens aan het scrollen op social media,
Facebook, Instagram... Hier haal ik ook regelmatig inspiratie vandaan.
Dit keer las ik een artikel op de pagina van Dille en kamille,
als ik me niet vergis... Een tijdschrift,
online door te bladeren over hun workshops en de kerstperiode.
Het stuk over kransen raadde aan om conifeer te gebruiken in een krans...
Toevallig, had ik nu toch wel een conifeer in de tuin staan.
Het valt helemaal niet op als je op een bepaalde plaats een tweetal takken
wegsnijdt en deze groeien na verloop van tijd zeker terug.
Dus ik waagde het erop en maakte met de takken een nieuwe floral hoop,
die me meteen aan kerst deed denken...
Meteen erna kon ik me niet meer houden en zette ik mijn kerstboom al op.
Ik weet het, vele onder jullie vinden het hiervoor veel te vroeg,
maar voor mij mag het een heel jaar door kerstmis zijn...